~สมุดระบายสีที่เอาไว้เตรียมสอบ~
posted on 08 Mar 2008 23:21 by rainy-dayกลับมาแล้วฮร่ะ....
กลับมาในโหมดชอกช้ำระกำใจ เหอะๆ
เพิ่งสอบเสร็จวันนี้เอง สามร้อยข้อ หกชั่วโมง แม้จะแบ่งเป็นช่วงเ้ช้ากับช่วงบ่าย แต่ก็กระชากวิญญาณหลุดจากร่างกันได้ง่ายๆเลยทีเดียว
อยากจะกรีดร้องโวยวายว่าทำไม่ด้าาาาาาาาาาายยยยยยยยยยยยยยยยย
ฮืออออออออออออออออออออออออออออออออ
โอเค...จบประเด็นค่ะ หลักการอัพบล็อกของเราคือไม่เอาเรื่องเครียดๆมาเขียนเป็นเอ็นทรี่
เพราะ้งั้น...มาพูดถึงสิ่งจรรโลงใจที่ได้จากการอ่านหนังสือสอบที่ผ่านมากันดีกว่า
( มันมีไอ้ของแบบนั้นอยู่ในโลกด้วยเหรอ)
มีสิ!!!
มาระบายสีในหนังสือกันเหอะ!!
"........."
(บ้านแกสิ!!!)
เชื่อเถอะว่านั่นคือไอ้สิ่งที่นั่งเครียดหัวปักโต๊ะอยู่ได้สามสี่ชาติอ่านไม่จบซักที
(/เพราะเอาแต่นั่งวาดรูปเล่นน่ะสิ)
สีสันจัดจ้านมาก ปากกาไฮไลท์หมดไปเกือบสิบด้ามในช่วงสองสามอาทิตย์ของการเตรียมสอบ ขีดแคว่กๆ อย่างบ้าพลังสุดฤทธิ์
ไม่ได้ตั้งใจให้สีสันมันละลานตาแบบนี้เลยค่ะ ตอนขีดไปก็ไม่รู้ตัว แต่พอมาอ่านทวนดูอีกทีแล้ว...
เฮ่ย...มันน่ารักดีเหมือนกันนิ!
ตกลงว่าที่หายไปนาน ไม่ได้ไปอ่านหนังสือ แต่ไปนั่งระบายสีหนังสือเล่นสินะ....
แต่ก็นะ....
ยังไงก็สอบเสร็จไปแล้วค่ะ....ได้ิปิดเทอมกับเค้าซักที....
ผลจะเป็นยังไงอันนั้นก็อีกเรื่อง ตอนนี้ขอหลั่นล้าก่อน...
แต่เปิดเทอมสิ้นเดือนนี้นี่สิ....!!!
พอนับดู...มันเหลืออีกแค่สิบกว่าวันไม่ใช่รึง๊ายยยย....
*ถอนใจ*
เอาเถอะ รีบๆเรียน รีบๆจบ....ฮา
ขอต่ออีกนิด...
สอบคราวนี้ได้มาหลายแผลค่ะ
ด้วยความซุ่มซ่าม + เมาๆ เบลอๆ หลายเรื่อง
อย่างเช่นอันนี้...
(แล้วจะถ่ายรูปมาทำไมเนี่ย)
แผลจิ๊ดเดียว แต่แสบมากเลย....โดนขอบโต๊ะที่เป็นอลูมิเนียมคมๆขูดเอา
นาทีแรกที่โดน : มันเป็นแค่แผลถลอกเล็กๆ แสบๆนิดหน่อย เลือดซึม
ครึ่งชั่วโมงต่อมา : อืม...ทำไมมันยังไม่หายเจ็บฟร่ะ.. เลือดมันแข็งเป็นสะเก็ดแล้วนะเนี่ย
สองชั่วโมงต่อมา : นอกจากไม่หายเจ็บแล้วมันยังเจ็บขึ้นด้วยนะเว่ยเฮ่ย!!...อะ...แล้วมันดูแดงๆขึ้นด้วยรึเปล่านั่น...
สามชั่วโมงผ่านไป : เฮ่ย...มันกลายเป็นสีเปลือกมังคุดไปแล้ว!! ตั้งกะเมื่อไหร่ว้า...
หันไปถามเพื่อนร่วมห้องด้วยความวิตกจริต เนื่องจากแผลทำท่าจะลุกลามใหญ่โต...
"แก....แผลเราอะ ดูดิ ตอนแรกจิ๊ดเดียว...เผลอแป๊บเดียวช้ำเืลือดช้ำหนองวงเบ้อเริ่ม ทำไงดี"
เพื่อนร่วมห้องซึ่งถูกถาม ณ ต่างที่ต่างเวลา....ทว่า....
ทุกคนต่างตอบเป็นเสียงเดียวกัน
"amputation!!"
(แปลว่าเอ็งไปตัดขาซะไป๊!! )
อีบร้าาาาาา....!!!!
แต่แล้ว....วันรุ่งขึ้น....
นังเรนนี่ก็ถูกนำไปตัดขาค่ะ.....
ไม่ใช่ละ.....!!!
บ้าจริง...เครียด.....มึนตื้อ...เอา้ข้อสอบออกไปจากหัวไม่ได้.....
เห็นมั้ย...หน้าเครียดขนาดนี้เนี่ย....!
เดี๋ยวก็งาบหัวซะร๊อก....ฮา...
มีเรื่องจะอัพเยอะแยะ....แต่เข้าใจว่าตัวหนังสือเพียวๆมันน่าเบื่อ....
ดังนั้น...รอวาดรูปประกอบแล้วค่อยมาอัพดีกว่าเนอะ ^___^
แล้วจะทยอยแวะเวียนบล็อกเพื่อนๆ่ค่ะ
ปล. วันนี้อัพบ้าอะไรเนี่ย!!
//ช่วงนี้อัพถี่ อิอิ
อ่านไปขำไป
เรื่องใช้ไฮไลขีดๆในหนังสือพี่ก้อชอบทำนะฮ่ะๆ
แบบมีสัก7สี ขีดซะเปนสายรุ้งเลยยย
สนุกดีเนาะ อ่านไม่เบื่อเลย
น้องแมวมองหน้าได้หาเรื่องสุดๆ ฮ่ะๆ
#1 By อ๊อคโตพุชซี่~หมึกดึ๊กดึ๊ยๆ on 2008-03-08 23:41