+*~*+Smile Smile+*~*+

สวัสดีค่ะ...^^

สวัสดีค่ะ~ (ขอพูดอีก <<<บ้า  รู้สึกไม่ได้มาพูดคำนี้ที่บล็อกนานเหลือเกิน ฮืออออออ)

ช่วงนี้อยู่หอผู้ป่วยกุมารฯ

เด็กๆ เด็กน้อย มองทางไหนก็มีแต่หนูน้อย...น่าฟัดยิ่งนัก!!

ขณะที่ำกำััลังยุ่งๆกับเวชระเบียนนั่นโน่นนี่บนโต๊ะ สายตาก็เหลือไปเห็นนี่เข้า

 อะไร!! นี่มันอะไรกัน!!

(จริงๆแล้วมันคือป้ายเอาไว้สำหรับใช้คลิปหนีบกระดาษติดเ้ข้าที่พวกเวชระเบียนผู้ป่วยที่บอกให้ทราบว่ามียาที่ต้องได้กลับบ้านด้วย ก่อนที่จะออกจากโรงพยาบาลค่ะ  ประมาณนั้น)

แต่รูปนั่น....(สับป้ากอดคอทูน่า! นั่นพระเอกจาก D.N.Angel กับคนที่สิงพระเอกอยู่ใช่มั้ย??<<ไม่ได้ดู/อ่านเรื่องนี้มาก่อน) 

แต่ทำให้จิ้นเตลิดเปิดเปิงว่าคนปริ้นท์ออกมาเป็นสาววายหรือเปล่าหนอ 

อูยยยย ฟุ้งซ่านๆๆๆ ปัญหาจริงๆคือนังเรนนี่บ้าไปเอง =_=;

แต่ก็ดีนะคะ เจริญหูเจริญตาดี(?)ในเวลาเคร่งเครียด..(ฮา)

มาแค่นี้แหละค่ะ

อู้มาอัพๆ ตอนนี้ยุ่งมาก ยุ่งหลายๆ ยุ่งสุดจิตสุดใจ เสาร์อาทิตย์มันเจ็บปวดนัก!!

แต่ก็อยากอัพบล็อก!!!!

*น้ำตาไหลพราก*

มีเรื่องอยากอัพเยอะแยะ  แต่ไม่ทัน ไม่ไหว

มีเอ็นทรี่ที่อยากอ่านแล้วก็อยากคอมเม้นต์ยาวๆบ้าพลังเยอะแยะ 

แต่ไม่ได้ค่ะ ไม่ได้ค่ะ ไม่ได้ค่ะ ตอนนี้ยังไม่ได้ค่ะ!!! ต้องย้ำกับตัวเองหนักๆ ไม่งั้นชีวิตจริงอาจเน่าหนอนได้

วันนี้มาอัพสั้นๆตามจิตสำนึกเรียกร้อง อย่างน้้อยขอทำอะไรกับบล็อกบ้างเถอะ

ปล.หลายบล็อกที่นังเรนนี่เป็นขาประจำอยู่ ช่วงนี้ไปร่อนดูความเป็นไปเป็นระยะค่ะ แต่ไม่ได้ทิ้งคอมเม้นต์ไว้เพราะยังไม่ได้อ่านละเอียด แต่จะตามไปดูทีหลังแน่นอนๆๆๆๆๆๆ /โฮรววววววว   ขอโทษจริงค่ะ นังเรนนี่่ช่างเกรียน

ปล.2  รีบอร์นตอนที่ 261...

ก๊กคุง...กุ๊กคุง...ก๊กคุง

ขาอ่อนหนูน่ะ!!!! ขาอ่อนหนูน่ะ!!!!! ขาอ่อนหนูน่ะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ!!!!

เห็นนะ...เห็นนะ...เห็นนะ..เค้าเห็นนะ!!!!

แล้วก็เห็นสายตาหื่นๆ(?)ของอีตายามะด้วย!!!

อยากกรี๊ด อยากกรีดร้อง อยากโหยหวนโวยวายให้บ้านแตก  แต่ไม่ได้ค่ะ  ตอนนี้ไม่ได้ค่ะ  ไม่ได้ค่ะ!!!

อร๊ากกกกกกกกก!!! ทรมานเหลือเกิน!!! แ่ฮ่กๆๆๆ

เห็นภาพปก 261 นั่นแล้วความคิด(อกุศล)มากมายผุดขึ้นมาในหัว  

แม้คงจะล้าหลังจากสถานการณ์โลกไปมาก แต่นังเรนนี่จะกลับมาเขียนถึงเรื่องนี้แน่ๆค่ะ!!!!!!

(ใส่เครื่องหมายอัศเจรีย์ล้านครั้งเลย)

ขอจัดการอะไรให้เรียบร้อยก่อน ตอนนี้เข้าขั้นวิกฤติ

ขอโทษที่เอ็นทรี่นี้เขียนอะไรไม่ค่อยรู้เรื่องนะคะ มันเป็นอะไรที่ตบตีกันในหัวแล้วแย่งกันออกมาสู่โลกภายนอก

อูยยยย

ขอบคุณที่ยังแวะเวียนมาเยี่ยมกัน นังเรนนี่ดีใจมากๆค่ะ

แล้วพบกันเอ็นทรี่หน้านะคะ ^_^~

(คิดถึงที่นี่มากๆ)