+*~*+Smile Smile+*~*+

ว่าจะนอนอยู่แล้วเชียว

แต่เพื่อนที่นั่งเล่นเน็ตอยู่ข้างๆสะกิดให้ดูเจ้านี่ (ถ้ายังจำ เดี่ยว 7 ของคุณโน๊ตอุดมได้น่าจะได้อรรถรสในการชมมากขึ้นค่ะ...ฮา)

....ไม่ไหวแล้วค่ะ  ยิ่งตอนเป็นภาษาไทยนี่รู้สึกสิ้นแล้วซึ่งความพยายามในการไม่เปล่งเสียงหัวเราะดังๆออกมารบกวนเพื่อนอีกสองคนที่หลับไปแล้ว(นั่นคำแปลมันรึเปล่าน่ะ?)...ภาพก็ช่าง...ลิปซิงนี่นา (ฮา)

*กลั้นหัวเราะตัวสั่น*

ทรมานจริงๆเลย -_-''

แล้วพบกันเอ็นทรี่หน้าค่ะ ^_^~

ปล.ตอนนี้ที่บ้านพักของนังเรนนี่มี wireless จากไหนไม่รู้ปลิวมาล่ะค่ะ  หวังว่าจะมีอยู่อย่างนี้จนกว่าจะเสร็จงานที่นี่